Trzy osoby z jednego salonu były pewne, że nie umieją się zalogować. Wpisywały hasło raz, drugi, piąty. A prawdziwy winowajca siedział cicho od miesiąca. Opowiem Ci, jak go znalazłem.
10:56. Zrzut ekranu od Kingi.
Różowy ekran, wpisane hasło i czerwony napis: „Chwilowy problem z bazą, spróbuj ponownie za chwilę". Kinga próbowała ponownie. I ponownie. Nic.
Godzinę wcześniej to samo pisała Marta. Dzień wcześniej Karolina. Trzy osoby, jeden salon, ten sam objaw. Każda z nich była przekonana, że problem leży po jej stronie. Że pomyliła hasło, że kliknęła coś nie tak, że „nie ogarnia".
Znasz to uczucie. Technologia mówi „spróbuj ponownie", a Ty próbujesz i zaczynasz wątpić w siebie, nie w nią.
Tego dnia postanowiłem rozebrać sprawę do gołej ziemi. Co znalazłem na dnie, powiem za chwilę, bo najpierw muszę Ci pokazać, dlaczego szukanie trwało tak długo.
Najdroższe dwa słowa w oprogramowaniu
„Spróbuj ponownie" to komunikat, który nie kosztuje nic przy pisaniu programu i kosztuje majątek przy jego używaniu. Nie mówi, co się stało. Nie mówi, czy wina leży w haśle, w internecie, czy w serwerze. Zostawia człowieka z pytaniem „co robię źle?", choć często odpowiedź brzmi: nic.
W moim systemie taki komunikat wisiał na ekranie dołączania do zespołu. Pierwszą rzeczą, jaką zrobiłem tamtego ranka, była podmiana: od teraz ekran ma mówić dokładnie, co poszło nie tak.
I to był przełom. Kolejny zrzut od Kingi zawierał już nie „spróbuj ponownie", tylko prawdziwy powód, zapisany technicznym językiem bazy danych: odmowa dostępu do tabeli zaproszeń.
Zaraz. Odmowa dostępu? Dla własnego serwera?
Winowajca siedział w bazie od połowy czerwca
Okazało się, że głęboko w bazie danych, w miejscu, do którego nikt nie zagląda przy codziennej pracy, serwer stracił uprawnienia do jednej tabeli. Kiedy dokładnie i przy jakiej okazji, tego się już nie dowiem. Wiem, że od tamtej pory każde zaproszenie nowej osoby do zespołu kończyło się porażką. Po cichu.
Naprawa? Jedna linijka polecenia. Dwie godziny od zrzutu Kingi do momentu, w którym wszystkie trzy dziewczyny weszły do panelu za pierwszym podejściem. Sam przeszedłem całą ścieżkę testowo, zanim napisałem im „próbujcie".
Miesiąc ukrywania się, dwie godziny umierania. Tak wyglądają usterki, kiedy system w końcu zacznie mówić prawdę o sobie.
Co z tego wynika dla Ciebie
Prowadzisz salon i stoisz na jakimś oprogramowaniu. Może moim, może innym. Z tej historii zabierz jedno: kiedy dziewczyna z Twojego zespołu mówi „nie umiem się zalogować", pierwszy podejrzany to system, nie ona. Ludzie rzadko zapominają haseł trzy razy z rzędu. Systemy za to świetnie potrafią miesiącami udawać, że wszystko gra.
I drugie: masz prawo wymagać, żeby program mówił Ci, co się zepsuło. Konkretnie, po ludzku, bez „spróbuj ponownie za chwilę". Bo za każdym takim komunikatem stoi ktoś, kto właśnie traci kwadrans i pewność siebie.
U mnie od dzisiaj każdy ekran błędu przy zaproszeniach mówi wprost, co jest grane. A hasło przy zakładaniu konta wpisuje się dwa razy, żeby literówka nie zepsuła nikomu pierwszego dnia w nowej pracy.
Kinga, Marta, Karolina, przepraszam, że tak długo. I dziękuję za zrzuty ekranu. Bez nich ta usterka dalej by udawała, że jej nie ma.
A Ty, kiedy ostatnio widziałaś „spróbuj ponownie" i pomyślałaś, że to Twoja wina?
Rozwijaj swój salon z Belmirą.
Kalendarz online, rezerwacje, kartoteki klientek, przypomnienia i statystyki — w jednym miejscu.
Załóż salon za 0 zł →